Człowiek

Człowiek Człowiek dostrzega barwy dzięki specjalnemu systemowi czopków znajdujących się w naszym aparacie wzrokowym. Ich niewydolność może doprowadzić do powstania wady wzroku zwanej monochromatyzmem lub monochromacją. Jest to całkowita utrata zdolności do rozróżniania barw, widzimy świat jedynie w odcieniach szarości. Monochromatyzm posiada 3 główne rodzaje: – monochromacja czopków – to najlżejsza forma tej wady wzroku. W aparacie wzrokowym sprawny pozostaje jedynie jeden system czopków. W ten sposób nie możemy rozróżniać barw jednak widzimy świat dość normalnie (po prostu jest on czarno-biały). – achromotopsja – jest to wyjątkowo rzadka forma wady wzroku, występuje właściwie w jednym rejonie świata (na wyspie Pingelap). W tym przypadku aparat wzrokowy jest całkowicie pozbawiony czopków lub ich ilość jest zdecydowanie niewystarczająca do normalnej pracy oka. W wyniku tego nie tylko nie rozróżniamy barw, ale również sam obraz staje się niewyraźny, nawet przy normalnym świetle. – agnozja barw – ta forma choroby nie stanowi właściwie wady wzroku. Jest to zaburzenie psychiczne, które powoduje że człowiek nie dostrzega barw pomimo faktu, że jego aparat wzrokowy jest w pełni sprawny.*Filumenistyka jest nauką, która swym zakresem obejmuje historię wzniecania i użytkowania ognia. Filumeniści natomiast to osoby po części z tym związane. Ich przedmiot zainteresowania stanowią etykiety z różnych pudełek od zapałek. Sam termin filumenistyka to połączenie dwóch greckich słów, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza „lubię światło”. Filumenistyka była dość popularna w Polsce kilkanaście lat temu, dziś powoli zanika. Stare pudełka zapałek były bardzo różnorodne i naprawdę atrakcyjne. W kioskach Ruchu sprzedawano nawet specjalne kolekcjonerskie etykiety. Obecnie pudełka zapałek uległy ujednoliceniu. Są szare i nieciekawe, więc nie stanowią już przedmiotu zainteresowania kolekcjonerów. Co ciekawe, w Polsce (Bystrzyca Kłodzka) znajduje się jedno z bardzo niewielu na świecie muzeów filumenistycznych. Początki filumenistyki datuje się na połowę XIX wieku. Jednak dopiero w latach 30 XX wieku filumenistyka zyskała sławę dużo bardziej światową rozpoczynając swoją ekspansję od Wielkiej Brytanii. Birofilistyka to dość nietypowe hobby, ponieważ tego typy zbieracze tworzą kolekcje wszelkich przedmiotów związanych bardziej lub mniej z piwem. Są to takie przedmioty jak: Podstawki pod kufle, etykiety z butelek piwa, kapsle, butelki, puszki, szklanki i kufle, oraz akcesoria marketingowe różnych browarów (np. długopisy, koszulki). Zbieranie puszek po piwie było dość popularne w Polsce w czasach komunistycznych. Wtedy to puszki były bardzo trudno dostępne w sprzedaży i z racji tego stanowiły rarytas kolekcjonerski. Dziś powoli moda na zbieranie puszek zanika. Najstarszą znaną formą birofilistyki jest zbieractwo etykiet od piw, gdyż kolekcjonowano je już przed wojną.

Komentarze zostały wyłączone.

Skomentuj