Wpisy z kategorii 'Leki'

Holandia azyl dla homoseksualnych

Holandia azyl dla homoseksualnych W Europie to właśnie Holandia wiedzie prym pod wieloma względami – nie inaczej jest z homoseksualizmem. Holandia jest krajem przodującym w rankingach, jeżeli chodzi o tolerancję – także wobec homoseksualistów. Niderlandy uprawomocniły małżeństwa homoseksualne. Holandia zalegalizowała jako pierwsze państwo, już latach 70. poprzedniego stulecia, konkubinat homoseksualistów. Sprawą, która budzi szerokie kontrowersje jest natomiast akceptacja adoptowania przez homoseksualistów dzieci. Środowiska proreligijne starają się wmówić społeczeństwom, że homoseksualiści adoptujący dziecko są gorszą rodziną aniżeli kobieta i mężczyzna mający dziecko. Wielu ludziom umyka fakt, iż dziecku będzie lepiej w dobrych warunkach materialnych, a nie w nędzy czy innej patologii, tymczasem w wielu rodzinach „tradycyjnych” ojciec nie dość, że zarabia mało, to jeszcze pije i bije żonę oraz dziecko. Homoseksualiści mogą przecież zapewnić dziecku o wiele lepsze warunki. Wszystko zależy od stopy życiowej oraz faktycznej miłości. Pragnienie posiadania dziecka jest całkowicie naturalne, również u homoseksualistów, więc dlaczego zabraniać im tego? Niestety, trzeba przyznać, że w Polsce wciąż jakakolwiek tak zwana „odmienność” jest źle odbierana. Nadal tkwi w nas, niczym obumarły konar, niechęć wobec wszystkiego co inne; co nieznane i co „obce”. Były czasy, kiedy ludzie automatycznie obcość traktowali jako wrogość w stosunku do siebie. Osobnika obcego atakowano zatem, jak to ma miejsce choćby w świecie pozostałych zwierząt – gdy zwierzę się boi, atakuje. Tylko, że strach ludzi jest często nieuzasadniony. Ma sztuczne korzenie; najczęściej powikłane. Nienawiść wobec homoseksualistów wyrasta akurat bezapelacyjnie z chrześcijaństwa. Wielu ludzi po prostu boi się to powiedzieć – przynajmniej w Polsce, bo rejony bardziej oświecone już się tak nie patyczkują. Polacy są niestety od wieków nieco zacietrzewieni religijnie i -co za tym idzie – niemoralni, choć uznający siebie za moralnych. Tolerancja jest moralna, a zarazem wielu katolikom absolutnie obca. Wszystkich katolików nie można co prawda wrzucać do jednego wora, lecz Kościół katolicki niewątpliwie stosuje wobec homoseksualistów terror, a swoje owce szczuje i napawa nienawiścią. Lepiej być wierzącym niż katolikiem. I w istocie wielu z nas katolikami nie jest i nie chce być.

Sport

Sport Sport – to przede wszystkim zdrowie. Należy uprawiać sport, np. warto jest uprawiać biegi, podciągać się, wspinać po linach i wszystko inne tylko po to by być człowiekiem zdrowym – oczywiście pod względem fizycznym. W nauce sport jest określany jako nauka o wychowaniu fizycznym, właśnie stąd w szkołach mamy WF czyli Wychowanie Fizyczne. Definicji na sport jest kilka, jedną, np. to, że sport jest inaczej każdą formą aktywności fizycznej – bieg, gra w piłkę, w baseball, w koszykówkę, w kosza i nie tylko. W niektórych kulturach sport to podziwianie innych zawodników jak również hobby, uprawianie go dla czystej przyjemności i dla zdrowia.Patrząc już na szerszą tematykę sportu można tutaj wrzucić po trochu turystykę, a na pewno jakieś ekstremalne zabawy – bo tutaj trochę wychowania fizycznego się pojawia.Definicja sportu, w zależności od kultury jest też różnie postrzegana i my nie mamy na to wpływu, tak prezentuje się to na dzisiaj. Różne kultury mają swoje ideologie, podobne do naszych – my na to wpływu na pewno nie mamy. Koszykówka jest dyscypliną sportu drużynowego. Grając w kosza zawsze potrzebujemy drużyny. Za początek narodzin boksu uważa się rok 1891, którego to twórcą był James Naismith, kanadyjski lekarz, właśnie twórca koszykówki.Reguły gry są bardzo proste, nie ma tam nic skomplikowanego. Każda drużyna powinna mieć po pięć zawodników. W trakcie rozrywki na boisku może być maksymalnie 10 uczestników ( po 5 z każdej z grup). Nad prawidłowym przebiegiem całego meczu powinni czuwać sędziowie jak również zastępczy sędzi. Terminologia jaka jest przypisana boksowi jest różna i niezwykle ciekawa. Powstało wiele określeń na malowanie stylem pick”n”roll co jest bardzo podobne do rocka. Można więc tutaj wysnuć odpowiednie wątki, które mobilizują nas także do wyjścia w teren i tam rozpoczęcia ew. gry, na świeżym powietrzu dobrej, ciekawej i super rozgrywki pomiędzy drużynami. Koszykówka jest obecnie uprawiana w wielu krajach, nie tylko w USA, ale także do nich zalicza się Grecja, Hiszpania i znacznie więcej Państw.

Mamo zakochałam się w dziewczynie

Mamo zakochałam się w dziewczynie Wyzwaniem dla rodzica posiadającego pociechę w wieku dorastania jest oswajanie się z faktem jej ewentualnych pierwszych zauroczeń i miłości. Częstokroć ciężko rodzicom zrozumieć, że ich dziecko zamierza po prostu spotykać się ze swoją sympatią. Konserwatywni rodzice wręcz złością reagują już na heteroseksualne potrzeby swojego dziecka, a co dopiero, gdy dziecko wykaże potrzeby homoseksualne, tak bardzo społecznie przez wieki piętnowane przez krwawe religie. Wszystko zależy od stopnia tolerancji rodzica, czyli światłości jego rozumu. Matka myśli czasami o tym, czy jej homoseksualna córka patrzyła na nią jak na kobietę w sensie swojej orientacji. W Polsce homoseksualne oświadczenie z pewnością w większości spotkałoby się ze zdecydowanym oporem. Zresztą -spotyka się, tylko że my wielu kłótni nie słyszymy. Polscy rodzice boją się nawet, że „ludzie będą gadać”; zastanawiają się, czy popełnili jakiś błąd w „wychowaniu” swej pociechy. Powinni jednak pamiętać, że to, jaką ma się orientację uzależnione jest w „większej połowie” od genów. Nie powinni mieć pretensji do wyboru syna czy córki, gdyż związki homoseksualistów są raczej szczęśliwe, a sam homoseksualizm nie jest niczym złym. Nie mówiąc o tym, że duże dziecko najlepiej wie, co dla niego jest ważne. Dwóch mężczyzn rozumie się niekiedy lepiej niż mężczyzna i kobieta. Podobnie dwie kobiety. Jak wyglądają uczucia w związkach homoseksualnych? W związku kobiety i mężczyzny jest tak, że mężczyzna daje siłę i poczucie bezpieczeństwa; ma być „skałą”. Kobieta szuka kogoś, kto ją „obroni”. Mężczyznę heteroseksualnego fascynuje między innymi: kobiecość, delikatność, subtelność. Oczywiście też kobiece ciało. Homoseksualiście podoba się po prostu ciało osobnika tej samej płci. Zarówno heteroseksualiści, jak i homoseksualiści, odczuwają wobec siebie pożądanie. Walka z pożądaniem niejednokrotnie doprowadzała do ludzkich tragedii. Zresztą do dziś doprowadza. Nie można walczyć z czymś, co zakorzenione jest w ludzkiej naturze. Tak samo, jak nie można wyplenić niektórych cech charakteru. Gdyby nie presja społeczeństwa, homoseksualni mogliby bez problemu okazywać sobie miłość. Przecież, o ile jest to miłość głęboka i prawdziwa, nie chcą tego okazywać ostentacyjnie, wystarczy minimalna tolerancja. Nawet nie zwracanie uwagi. Inaczej sprawa ma się z młodymi, którzy chcą okazywać, co czują. Są przypadki, w których młodzież robi to specjalnie na pokaz, aby zrobić na złość – młodzieńczy bunt. Wtedy może to gorszyć, tak samo jak gorszy widok całującej się i obmacującej pary w środku centrum handlowego. Z pewnością głównie homoseksualiści zadają sobie pytanie, co przyniesie przyszłość. Można oczekiwać poprawy zależności między osobami heteroseksualnymi a osobami homoseksualnymi, ponieważ proces liberalizacji cały czas postępuje i postępował będzie dalej. Prawa człowieka, których powinny przestrzegać wszystkie kraje, nawołują do tolerancji. Gdyby ludzie zaczęli tolerować związki homoseksualistów, wszystkim żyłoby się lepiej. Po co narażać ludzi odmiennej orientacji na szykany, skoro można żyć w zgodzie? „W czyjeś życie nie wolno ingerować. Żyjmy swoim. I starajmy się jak najlepiej przeżyć swoje życie” – mówi Giacomo, nastolatek. Homoseksualiści mają równorzędne prawa z heteroseksualnymi. Mają oni również wiele talentów. Wybitny człowiek, Oscar Wilde został skazany na śmierć za to, że był „innej” orientacji. W poprzednich wiekach wiele mądrych głów ścięto tylko dlatego, że głowy te posiadały homoseksualne mózgi. Wszelkie przejawy inności były tępione z dziką brutalnością, ku chwale rozmaitych sekt. Nigdy nie powtarzamy błędów minionych lat.

Człowiek

Człowiek Człowiek dostrzega barwy dzięki specjalnemu systemowi czopków znajdujących się w naszym aparacie wzrokowym. Ich niewydolność może doprowadzić do powstania wady wzroku zwanej monochromatyzmem lub monochromacją. Jest to całkowita utrata zdolności do rozróżniania barw, widzimy świat jedynie w odcieniach szarości. Monochromatyzm posiada 3 główne rodzaje: – monochromacja czopków – to najlżejsza forma tej wady wzroku. W aparacie wzrokowym sprawny pozostaje jedynie jeden system czopków. W ten sposób nie możemy rozróżniać barw jednak widzimy świat dość normalnie (po prostu jest on czarno-biały). – achromotopsja – jest to wyjątkowo rzadka forma wady wzroku, występuje właściwie w jednym rejonie świata (na wyspie Pingelap). W tym przypadku aparat wzrokowy jest całkowicie pozbawiony czopków lub ich ilość jest zdecydowanie niewystarczająca do normalnej pracy oka. W wyniku tego nie tylko nie rozróżniamy barw, ale również sam obraz staje się niewyraźny, nawet przy normalnym świetle. – agnozja barw – ta forma choroby nie stanowi właściwie wady wzroku. Jest to zaburzenie psychiczne, które powoduje że człowiek nie dostrzega barw pomimo faktu, że jego aparat wzrokowy jest w pełni sprawny.*Filumenistyka jest nauką, która swym zakresem obejmuje historię wzniecania i użytkowania ognia. Filumeniści natomiast to osoby po części z tym związane. Ich przedmiot zainteresowania stanowią etykiety z różnych pudełek od zapałek. Sam termin filumenistyka to połączenie dwóch greckich słów, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza „lubię światło”. Filumenistyka była dość popularna w Polsce kilkanaście lat temu, dziś powoli zanika. Stare pudełka zapałek były bardzo różnorodne i naprawdę atrakcyjne. W kioskach Ruchu sprzedawano nawet specjalne kolekcjonerskie etykiety. Obecnie pudełka zapałek uległy ujednoliceniu. Są szare i nieciekawe, więc nie stanowią już przedmiotu zainteresowania kolekcjonerów. Co ciekawe, w Polsce (Bystrzyca Kłodzka) znajduje się jedno z bardzo niewielu na świecie muzeów filumenistycznych. Początki filumenistyki datuje się na połowę XIX wieku. Jednak dopiero w latach 30 XX wieku filumenistyka zyskała sławę dużo bardziej światową rozpoczynając swoją ekspansję od Wielkiej Brytanii. Birofilistyka to dość nietypowe hobby, ponieważ tego typy zbieracze tworzą kolekcje wszelkich przedmiotów związanych bardziej lub mniej z piwem. Są to takie przedmioty jak: Podstawki pod kufle, etykiety z butelek piwa, kapsle, butelki, puszki, szklanki i kufle, oraz akcesoria marketingowe różnych browarów (np. długopisy, koszulki). Zbieranie puszek po piwie było dość popularne w Polsce w czasach komunistycznych. Wtedy to puszki były bardzo trudno dostępne w sprzedaży i z racji tego stanowiły rarytas kolekcjonerski. Dziś powoli moda na zbieranie puszek zanika. Najstarszą znaną formą birofilistyki jest zbieractwo etykiet od piw, gdyż kolekcjonowano je już przed wojną.